Do: droga, zasada
Judo: droga do zwinności
Judoka: zawodnik
Shinpan: arbiter
Judogi: strój, judoga
Eri: kołnierz
Obi: pas
Kyu: (klasa, ranga) stopień szkoleniowy oznaczany pasem w kolorze kolejno od białego (VI), poprzez żółty (V), pomarańczowy (IV), zielony (III) i niebieski (II), do brązowego (I)
Dan: stopień mistrzowski oznaczany pasem w kolorze czarnym; dodatkowo dany od VI do VIII oznacza się biało-czerwonym pasem, zaś IX i X - pasem w kolorze czerwonym
Dojo: sala judo
Tatami: amortyzująca mata, którą wyłożona jest podłoga w sali do judo; tradycyjnie była produkowana ze słomy ryżowej, lecz postęp technologii sprawił że dziś robi się ją z tworzyw sztucznych
Ukemi: technika bezpiecznego upadania na matę (ćwiczona na każdym etapie treningu judo); wyróżnia się mae ukemi (pad w przód w miejscu), yoko ukemi (pad w bok), koho ukemi (pad w tył) oraz zempo ukemi (pad w przód z przewrotem);
liczebniki w języku japońskim: (uczestnicząc w zajęciach judo, warto jest umieć policzyć po japońsku do 10)
ich - 1, ni - 2, san - 3, chi - 4, go - 5, rouk - 6, sitch - 7, hatch - 8, qou - 9, you - 10
Repechage: repasaż
Hajime: rozpocząć walkę
Matte: czekać
Sono mama: nie ruszać się, używana tylko w ne-waza (w parterze)
Yoshi: dalej, wznowienie walki
Osaekomi: trzymanie
Toketa: koniec trzymania
Maitta: poddaję się
Sore-made: koniec walki
Ippon: 10 punktów
Waza-ari: 7 punktów
Yuko: 5 punktów
Koka: 3 punkty
Waza-ari-awasete-ippon: dwa wazari dają ippon
Shido (Koka): kara
Hansoku-make (Ippon): dyskwalifikacja
Rei: ukłon
Waza: umiejętność, technika
Tokui-waza: ulubiona technika
NAGE-WAZA: techniki rzutów
Tachi-waza: techniki w pozycji stojącej
Te-waza: techniki ręczne
Koshi-waza: techniki biodrowe
Ashi-waza: techniki nożne
Sutemi-waza: techniki z poświęceniem
Ma-sutemi-waza: techniki z upadkiem atakującego na plecy
Yoko-sutemi-waza: techniki z upadkiem atakującego na bok
KATAME-WAZA: techniki obezwładniania
Ne-waza: techniki walki w parterze
Osae-komi-waza: techniki trzymania
Shime-waza: techniki duszenia
Kansetsu-waza: techniki dźwigni
SŁOWNIK JAPOŃSKO-POLSKI
Aashi → noga, stopa
atemi → uderzenie, cios
B
barai = harai
D
dan → stopień, poziom (w judo stopień mistrzowski)
de → wyjście
deashi → noga wykroczna
-do → ulica, droga, ścieżka; sposób
dojo → sala treningowa
E
eri → kołnierz
G
gaeri = kaeri
gaeshi = kaeshi
gake = kake
garami = karami
gari = kari
goshi = koshi
guruma = kuruma
gyaku → przeciwnie, odwrotnie
H
hadaka → goły, nagi
hane- → podbijanie, podskakiwanie, wyskakiwanie, skakanie
hansoku-make → przegrana poprzez dyskwalifikację
hantei → werdykt, decyzja
hara → brzuch
harai → zamiecenie, zagarnięcie
hidari → lewy, lewa strona
hiki-wake → remis
hiza → kolano
hon → książka; główny, podstawowy
J
jigotai → postawa obronna
ju- → miękki, delikatny
judogi → strój do trenowania judo
juji → krzyż
K
kaeri → oddanie, zwrócenie; kontratak
kaeshi → kontratak
kake → zahaczenie, zawieszenie
kami → góra, wierzch, szczyt
karami → kręcenie, skręcanie
kari → cięcie, koszenie
kata → bark; kształt, forma;
-kata → (jedna) strona
kataha → jedna krawędź, jedno ostrze
keiko → ćwiczenie
keikogi → bluza judogi
koshi → biodro
kubi → szyja
kumikata → uchwyt
kuruma → koło; samochód
kuzure(ru) → łamać, załamywać (o pogodzie), rozmieniać (pieniądze)
kuzushi → wytrącenie z równowagi, wychylenie
M
mae → przód
makikomi → owinięcie
mata → udo
mate → przerwij (walkę), zaczekaj
migi → prawy, prawa (strona)
morote → obydwie ręce
mune → pierś, klatka piersiowa
N
nage → rzut
nami → zwykły, przeciętny, średni
ne- → kładzenie się
O
o- → duży, wielki
obi → pas
okuri-ashi → noga dostawna
okuri-eri → przesuwany kołnierz
(okuru → wysyłać, wysłać)
osaekomi → tłumienie, przytrzymywanie, powstrzymywanie; trzymanie
otoshi → opuszczenie, upuszczenie; zgubienie; obniżenie
R
randori → wolne ćwiczenie; ćwiczenie technik judo w warunkach zbliżonych do walki
renraku-waza → techniki łączone (kombinacje)
renschu → ćwiczenie, trening
renzoku-waza → seria technik, kontynuacja techniki
-ryu → szkoła
S
sabaki → ocena, osąd
sankaku → trójkąt
sasae → wsparcie; podpora
se → plecy
seoi → noszenie na plecach
shiho → cztery strony, wszystkie kierunki
shime-waza → techniki duszeń
shimmeisho-no-waza → techniki sklasyfikowane po 1920 roku, nie wchodzące w skład gokyo-no-waza
shintai → poruszanie się w przód, w tył i w bok
shizen → natura
sode → rękaw
soto → na zewnątrz; zewnętrzny
sukui → wygrzebywanie, wydłubywanie (np. za pomocą łyżki, łopatki etc.)
sumi → róg, narożnik
sutemi → poświecenie się, ryzykowanie
T
tachi → stanie; stojąc
tai- → ciało
tai-sabaki → kontrola nad swoim ciałem
tandoku rensiu → ćwiczenie indywidualnie
tani → dolina
tatami → mata, materace
tate → długość; południk
te → ręka
tokui-waza → ulubiona technika, która najlepiej wychodzi
tombo-gaeri → ''powrót ważki'' (obrona przed tomoe-nage poprzez przerzut bokiem)
tomoe → kropka, koło
tsubame → jaskółka
tsukuri → konstrukcja, budowa; druga faza rzutu, tzw. wejście
tsuri-komi → ruch ciągnięcia i unoszenia
U
uchi → w, wewnątrz, w środku, spośród
ude → ramię
uke → partner (na którym wykonuje się technikę judo), rzucany
ukemi → pad, technika bezpiecznego padania
uki → pływanie, unoszenie się na powierzchni
ura → druga strona, odwrót; tył
ushiro → tył, tylny, za
utsuri → zmiana miejsca
W
waza → technika
waza-ari → punktacja techniki po yuko (7 małych punktów)
wakare → rozdzielanie, dzielenie
waki → pod pachą; bok
Y
yama → góra
yoko → bok
yoshi → dobrze; komenda oznaczająca ''walczyć dalej''
Z
zarei → ukłon w siadzie klęcznym
zubon → spodnie
Do góry
Dziel sie multimediami na Patrz.pl